SAĞLIK BAKANLIĞI TORBA YASA TASLAĞININ TAM METNİ

  • 63
  •  
  •  
  •  
  •  

SAĞLIKLA İLGİLİ BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE
KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN TASLAĞI

MADDE 1- 2/3/1927 tarihli ve 984 sayılı Ecza Ticarethaneleriyle Sanat ve Ziraat İşlerinde Kullanılan Zehirli ve Müessir Kimyevi Maddelerin Satıldığı Dükkânlara Mahsus
Kanunun;
(1) 3 üncü maddesinin son cümlesi madde metninden çıkarılmıştır.
(2) 11 inci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“Türkiye’de ruhsatlı olmayan veya ruhsatlı olup da çeşitli sebeplerle piyasada bulunmayan beşeri tıbbi ürünler Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından, şahsi kullanım maksadıyla reçeteli olarak yurt dışından temin edilebilir ve doğrudan hastalara verilebilir. Bu şekilde temin edilen ruhsats ız ilaçların üreticilerinin ilk teminden itibaren iki yıl içinde ruhsat başvurusunda bulunmaları şarttır. Ancak Bakanlar Kurulunca belirlenen ilaçlar için bu süre uzatılabilir.”
(3) 21 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Madde 21- Bu Kanunda tasrih edilen kaidelere riayet etmeyen veya memnuiyetlere muhalif hareket eden ecza ticarethaneleri sahip veya mesul müdürleri ile sanat ve ziraat işlerinde kullanılan zehirli ve müessir maddeler satıcılığı yapanlara, Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu veya mahallî mülkî amir tarafından fiilin mahiyeti ve sonuçları gibi kriterler dikkate alınarak ikibin Türk lirasından yirmibin Türk lirasına kadar idarî para cezası verilir. Fiilin bir yıl içerisinde tekerrürü halinde ceza bir kat artırılarak uygulanır. Bu maddelerin satışıkamu sağlığı bakımından tehlikeli bir durum oluşturuyorsa, tehlike giderilinceye kadar geçici olarak işletme faaliyetten menedilir.”
MADDE 2- 14/5/1928 tarihli ve 1262 sayılı İspençiyari ve Tıbbi Müstahzarlar Kanunun;
(1) 7 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“6 ncı maddede yazılı istida ve numuneler Sağlık Bakanlığınca tetkik ve tahlil edilerek veya uygun görülen laboratuvarlarda tahlil ettirilerek aşağıda yazılı şartların mevcudiyeti halinde izin verilmesine mütaallik muamele yapılır:”
(2) 19 uncu maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesindeki “ve” ibaresi “veya” olarak değiştirilmiştir.
(3) 20 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Madde 20- 18 ve 19 uncu maddelerde mezkûr ahval hariç olmak üzere, bu Kanun ahkâmına muhalif hareket edenlere fiilin mahiyeti ve sonuçları gibi kriterler dikkate alınarak ikibin Türk lirasından yirmibin Türk lirasına kadar idarî para cezası verilir. Fiilin bir yıl içerisinde tekerrürü halinde ceza bir kat artırılarak uygulanır.
Bu Kanunda yazılı olan idarî para cezalarına ve diğer idarî yaptırımlara Bakanlık veya mahallî mülkî amir tarafından karar verilir.”
MADDE 3- 18/12/1953 tarihli ve 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanunun 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Şu kadar ki, ölen eczacının çocuğu; bu müddetin hitamında reşit değilse reşit oluncaya veya bu müddetler içerisinde eczacılık fakültesine girdiği takdirde 30 yaşını geçmemek üzere bitirinceye kadar devam eder.”
MADDE 4– 07/05/1987 tarihli ve 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanununun; (1) 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine aşağıdaki cümleler ve fıkraya aşağıdaki bent eklenmiştir. “Sağlık Bakanlığınca, sağlık kurum ve kuruluşlarında istihdam edilecek personelin nitelikleri, branşları, sayıları ve benzeri kriterler dikkate alınarak istihdam planlaması yapılır. 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San’atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanunun 12 nci maddesine göre birden fazla sağlık kurum ve kuruluşunda meslek icrasında ve çalışma izni verilmesinde bu planlamalar esas alınır.
“n) Devlet üniversitelerinin insan sağlığına yönelik teşhis, tedavi ve tıbbi rehabilite edici hizmet veren yükseköğretim birimleri, sağlık hizmeti sunumu bakımından kamuya ait hastane, vakıf üniversitelerine ait olanlar ise özel hastane sayılır. Bunlar, kurulması, ruhsatlandırılması ve hizmet sunumu yönünden, hastanelerin tabi olduğu mevzuat hükümlerine tabidir.
(2) Ek 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesine “sağlık kurum ve kuruluşları” ibaresinden sonra gelmek üzere “ile araştırma ve geliştirme amacıyla kurulan klinikler” ibaresi eklenmiştir.
(3) Ek 14 üncü maddesinde geçen “yılda en fazla dört yüz yabancı hastanın” ibaresi “ yabancı hastaların” şeklinde, “Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu” ibareleri “Sağlık Bakanlığı” şeklinde değiştirilmiş ve maddeye aşağıdaki cümle eklenmiştir. “Hastanın ülkemizde tedavisi tamamlanıncaya kadar ayaktan kullanması gereken ilaç ve tıbbı malzeme giderleri ile hastane tarafından lüzum görülmesi kaydıyla yıl içerisindeki kontrolleri, yol ve konaklama giderleri bu madde kapsamında karşılanır.
(4) Ek 17 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Ek Madde 17- Tabip ve uzman tabipler her yıl Bakanlıkça uygun görülmek şartıyla Sağlık Bakanlığı ve bağlı kuruluşlarına ait sağlık kurum ve kuruluşlarıyla 24/11/2004 tarihli ve5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunu hükümlerine tabi aile hekimliklerinde yetmişiki yaşına kadar çalışabilir.”
MADDE 5- 11/4/1928 tarihli ve 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San’atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanunun; (1) 12 nci maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine “uzman olanlar,” ibaresinden sonra gelmek üzere “Sağlık Bakanlığınca yapılan istihdam planlamaları çerçevesinde ve” ibaresi eklenmiş ve maddeye aşağıdaki fıkra ilave edilmiştir..
“Sağlık Bakanlığına, üniversitelere ve özel sektöre ait uluslararası sağlık turizmi sağlık tesisi yetkisi verilmiş sağlık kuruluşları arasında, uluslararası sağlık hizmetleri kapsamında, tabip, diş tabibi ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar tarafından verilen sağlık hizmetleri için bütçeleri ayrı olmak şartıyla işbirliği yapılabilir. İşbirliği protokolleri Sağlık Bakanlığı ilgili birimi, ilgili üniversite ve özel sağlık kuruluşunun yetkili makamları tarafından imzalanır ve Sağlık Bakanlığı ile Yükseköğretim Kurulunun onayıyla uygulamaya konulur. İşbirliği kapsamında Bakanlık ve üniversite hastanelerinde çalıştırılacaklar, ikinci ve üçüncü fıkradaki ve ilgili kanunlardaki sınırlayıcı hükümlerden istisna olarak, ilgilinin muvafakatiyle ve kadrosunun bulunduğu kurum/kuruluştaki eğitim, araştırma ve mesleki yükümlülüklerini aksatmamak koşuluyla karşılıklı mutabakat çerçevesinde protokol eki liste ile belirlenir. Bu kapsamda verilen hizmetin Sağlık Bakanlığı tarafından belirlenen ücretinin %50’sini geçmemek üzere belirlenen kısmı hizmeti alan sağlık hizmet sunucusu tarafından ilgili hekime ödenir. Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar Yükseköğretim Kurulunun görüşü alınarak Sağlık Bakanlığı tarafından belirlenir.”
(2) Ek 12 nci maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki cümle eklenmiştir.
“Poliçelerin ilgili personel adına düzenlenmesi ve sigorta primlerinin yarısının yine ilgili personelce karşılanması kaydıyla, üniversiteler ile kamu kurum ve kuruluşlarında görev yapan personelin zorunlu malî sorumluluk sigorta poliçelerinin merkezî alım suretiyle de temin edilebilmesine yönelik düzenlemeler yapmaya Sağlık Bakanlığı yetkilidir.”
(3) 1219 sayılı Kanunun Ek 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının (z) bendindeki “ teknisyeni” ibaresi “görevlisi” şeklinde ve “teknisyenliği” ibaresi “görevliliği” şeklinde değiştirilmiş, aynı fıkranı (v) ve alt(y) bentleri yürürlükten kaldırılmıştır.
(4) Geçici 7 nci maddesinin dokuzuncu fıkrasında geçen “en az bir yıldan beri eczanede çalışanlardan” ibaresi “en az bir yıl eczanede çalışmış olanlardan” şeklinde değiştirilmiştir.
(5) Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir. “Geçici Madde 13- Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren, sağlık meslek liselerinin sağlık bakım görevliliği haricindeki programlarına öğrenci kaydedilmez. Bu tarihe kadar kaydı yapılmış olan öğrenciler eğitimlerini kayıtları yapılan programlarda tamamlar, ancak bunlar ve daha önce ebe ve hemşire yardımcılığı programlarından mezun olanlar sağlık bakım görevlisi meslek unvanını kullanırlar.”
MADDE 6- 29/5/1979 tarihli ve 2238 sayılı Organ ve Doku Alınması, Saklanması, Aşılanması ve Nakli Hakkında Kanunun;
(1) 15 inci maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Cezai ve idari müeyyideler
MADDE 15- (1) Hukuka aykırı olarak organ ve doku alan, satan, satın alan, satılmasına aracılık eden, saklayan, nakleden veya aşılayan, organ veya doku teminine yönelik olarak ilan veya reklam veren veya yayınlayan kişiler hakkında 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 91 inci maddesi uygulanır.
(2) Bu Kanuna aykırı şekilde embriyo ve üreme hücresi bağışlayan, aşılayan, bulunduran, kullanan, saklayan ve nakledenlerle bunların alım ve satımını yapanlar, alım ve satımına aracılık edenler veya komisyonculuğunu yapanlar veya bu fiilleri özendiren, bunlara yönlendiren veya bunlara yönelik ilan veya reklam veren veya yayınlayan kişiler hakkında, fiil daha ağır cezayı gerektiren bir suç teşkil etmediği takdirde iki yıldan dört yıla kadar hapis ve bin günden ikibin güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Bu fiillerin Türk vatandaşları tarafından yurtdışında işlenmesi halinde, ilgili ülkede fiil suç oluşturmasa dahi fail bu fıkra hükümlerine göre cezalandırılır.
(3) Bu Kanunun ek 1 inci maddesine aykırı fiili tespit edilen kişilerin sertifika ve izin belgeleri iptal edilir ve ilgili alanda çalışmalarına izin verilmez..
(4) Bakanlıktan izin alınmaksızın organ nakli ve üremeye yardımcı tedavi merkezi açılması yasaktır. Bu yasağa uymayanlar hakkında 3359 sayılı Kanunun ek 11 inci madde
hükümleri uygulanır.
(5) Bu Kanuna ve Bakanlıkça belirlenen usul ve esaslara aykırı şekilde faaliyet gösteren sağlık kurum ve kuruluşları hakkında fiilin niteliği ve tekerrür durumuna göre Bakanlıkça
faaliyet durdurma veya faaliyet izni iptali müeyyidesi uygulanır.”
(2) Kanuna aşağıdaki ek maddeler eklenmiştir.
“Ek Madde 1- (1) Doğal yollarla çocuk sahibi olunamadığı veya tıbbi gereklilik
bulunduğu hallerde, kadın ve/veya erkeğin üreme hücrelerinin tıbbi yöntemlerle döllenmeye
elverişli hale getirilmek ve vücut içinde veya dışında döllenmesini sağlamak suretiyle üreme
hücreleri veya embriyo anne adayına uygulanabilir. Bu yöntem sadece evli olan eşler arasında gerçekleştirilir. Bu tedavi uygulamaları, Bakanlıkça belirlenen tıbbi esaslar çerçevesinde

yalnızca Bakanlıkça yetkilendirilmiş hekimler tarafından ve Bakanlıkça ruhsatlandırılan üremeye yardımcı tedavi merkezlerinde gerçekleştirilebilir. Üremeye yardımcı tedavi uygulama merkezlerinin açılması, çalışması ve denetlenmesi usul ve esasları Bakanlıkça çıkarılan yönetmelikle düzenlenir.
(2) Eşlerden biri veya her ikisinden alınan üreme hücreleri ve bu hücrelerden elde edilen embriyonun, başka kişilere uygulanması yoluyla çocuk sahibi olmak ve taşıyıcı annelik yapmak yasaktır.
(3) Başkasına ait üreme hücresi ve/veya embriyonun kullanılması suretiyle donasyon işlemi yapılması ve bu amaçla üreme hücresi ve/veya embriyo bağışlanması, satılması, bulundurulması, kullanılması, saklanması, taşınması, ithalatı, ihracatı ve bu işlemlere aracılık edilmesi yasaktır.”
“Ek Madde 2- (1) Canlıdan organ nakli; alıcının en az iki yıldan beri fiilen birlikte yaşadığı eşi ile dördüncü dereceye kadar (dördüncü derece dâhil) kan ve kayın hısımlarından yapılabilir. Organ nakli gereken hastalığın evlilikten sonra teşhis edildiği durumlarda eşlerin en az iki yıldan beri fiilen birlikte yaşaması zorunluluğu aranmaz.
(2) Birinci fıkrada yer alan hususların dışında kalan canlıdan organ nakillerinin etik açıdan değerlendirmesi, organ nakli başvurusunun yapıldığı ilde oluşturulan Organ Nakli Değerlendirme Etik Komisyonları tarafından yapılır. Organ nakli hizmeti sunan hastanelerin bulunduğu her ilde Organ Nakli Değerlendirme Etik Komisyonu kurulur. Komisyon başvurunun yapıldığı tarihten itibaren en geç 15 gün içinde, acil durumlarda ise derhal toplanır ve oyçokluğu ile karar alır.
(3) Organ Nakli Değerlendirme Etik Komisyonlarının kararlarına karşı yapılacak itirazları değerlendirmek üzere Ulusal Organ Nakli Etik Kurulu teşkil edilir. Ulusal Organ Nakli Etik Kurulu, itiraz üzerine komisyon kararlarını inceleyerek onaylar, iptal eder veya komisyonun yerine geçip yeniden karar alır. Kurulun organ nakli başvurularına dair verdiği kararları kesindir. Ulusal Organ Nakli Etik Kurulu itirazın yapıldığı tarihten itibaren en geç 15 gün içinde, acil durumlarda ise derhal toplanır ve oybirliği ile karar alır.

(4) Ulusal Organ Nakli Etik Kurulu ve Organ Nakli Değerlendirme Etik Komisyonlarının toplantıları gizli oturum şeklinde yapılır. Toplantıda alınan kararlara dair bilgi ve belgeler gizlidir üçüncü kişi ve kuruluşlarla paylaşılamaz.
(5) Organ Nakli Değerlendirme Etik Komisyonları ve Ulusal Organ Nakli Etik Kurulu’ nun teşkili ile çalışma usul ve esasları Sağlık Bakanlığı’nca düzenlenir.”
MADDE 7- 4/1/1961 tarihli ve 209 sayılı Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurumları ile Esenlendirme (Rehabilitasyon) Tesislerine Verilecek Döner Sermaye Hakkında Kanunun; (1) 1 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Madde 1 – Sağlık Bakanlığı merkez ve taşra teşkilatında döner sermaye işletmesi kurulabilir. Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı için tahsis edilen döner sermaye miktarı onmilyar Türk Lirasıdır. Bu miktar her bütçe yılı içinde Bakanlar Kurulunca ihtiyaca göre artırılabilir.”
(2) 5 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, altıncı fıkrası yürürlükten kaldırılmış ve maddenin sonuna aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“Bakanlık merkez teşkilatındaki laboratuvarlarda çalışanlar ile taşra teşkilatında çalışan personele döner sermaye gelirlerinden, Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumunun eczacı unvanlı kadrolarına atanmış olanlar ile Kurumun sağlık ve yardımcı sağlık hizmetleri ile teknik hizmetler sınıfı kadrolarına atanmış olup analiz ve kontrol laboratuvarlarında fiilen görev yapan personele döner sermaye gelirlerinden dördüncü fıkra uyarınca Bakanlık döner sermaye hesabına aktarılan tutardan birinci fıkrada belirtilen esaslar çerçevesinde bir ayda yapılacak ek ödemenin tutarı, ilgili personelin bir ayda alacağı aylık (ek gösterge dâhil), yan ödeme ve her türlü tazminat (makam, temsil ve görev tazminatı ile yabancı dil tazminatı hariç) toplamının; eğitim görevlisi ile uzman tabip kadrosuna atanan profesör ve doçentlerde yüzde 800 ünü, uzman tabip ve tıpta uzmanlık mevzuatında belirtilen dallarda bu mevzuat
hükümlerine göre uzman olanlar ile uzman diş tabiplerinde yüzde 700 ünü, pratisyen tabip ve diş tabipleri ile uzman eczacılarda yüzde 500 ünü, Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumunda görev yapan eczacılara yüzde 350’sini, hastane müdürü ve eczacılarda yüzde 250 sini, başhemşirelerde yüzde 200 ünü, diğer personelde ise yüzde 150 sini geçemez. Sağlık Bakanlığı tarafından, Maliye Bakanlığının onayı ile belirlenen özellikli tıbbi işlemler karşılığı yapılacak ek ödemelerde, yüzde 800 ve yüzde 700 oranları bir kat artırılarak uygulanır. İşin ve hizmetin özelliği dikkate alınarak yoğun bakım, doğumhane, yeni doğan, süt çocuğu, yanık, diyaliz, ameliyathane, enfeksiyon, özel bakım gerektiren ruh sağlığı, organ ve doku nakli, acil servis ve benzeri sağlık hizmetlerinde çalışan personel Sağlık için yüzde 150 oranı, yüzde 200 olarak uygulanır. Nöbet hizmetleri hariç olmak üzere mesai saatleri dışında gelir getirici çalışmalarından doğan katkılarına karşılık olarak profesör, doçent ve eğitim görevlilerine bu fıkradaki oranların yüzde 50’sini, tabip, diş tabibi ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlara bu fıkradaki oranların yüzde 30’unu, diğer personele yüzde 20’sini geçmeyecek şekilde ayrıca ek ödeme yapılır. Sağlık Bakanlığının teklifi Maliye Bakanlığının uygun görüşü ile belirlenen hastanelerdeki mesai dışı çalışma için yüzde 50 ve yüzde 30 oranı yüzde 100, yüzde 20 oranı yüzde 30 olarak uygulanır. Sözleşmeli olarak istihdam edilen personele yapılacak ek ödemenin tutarı ise, aynı birimde aynı unvanlı kadroda çalışan ve hizmet yılı aynı olan emsali personel esas alınarak belirlenir ve bunlara yapılacak ek ödeme hiçbir şekilde emsaline yapılabilecek ek ödeme üst sınırını geçemez. Bu fıkra uyarınca personele her ay yapılacak ek ödeme net tutarı, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 9 uncu maddesi uyarınca kadro ve görev unvanı veya pozisyon unvanı itibarıyla belirlenmiş olan ek ödeme net tutarından az olamaz. Bu madde uyarınca yapılacak ödeme sigorta prim kesintisine tabi tutulmaz. Bakanlık merkez ve taşra teşkilatında kurulan döner sermaye işletmeleri, sağlık hizmetlerinin iyileştirilmesi, kaliteli ve verimli hizmet sunumunun teşvik edilmesi, sağlık kurum ve kuruluşlarının kendi imkânlarıyla karşılayamadıkları ihtiyaçların giderilmesi, eğitim, araştırma ve geliştirme faaliyetlerinin desteklenmesi, Bakanlık taşra teşkilatının desteklenmesi, Bakanlık merkez ve taşra teşkilatında görev yapan memurlar ile sözleşmeli personele ek ödemede bulunulması terör, göç hareketleri, doğal afet, savaş, salgın hastalık, seferberlik gibi olağan dışı hâller sonucu Bakanlıkça belirlenecek olan sağlık tesislerinde personelin maruz kaldığı döner sermaye gelir kaybının karşılanması amacıyla yapılacak giderlere iştirak etmek için aylık gayrisafi hasılattan aylık tahsil edilen tutarın yüzde 6 sını geçmemek üzere Bakanlıkça belirlenecek oranı Bakanlık Döner Sermaye Merkez Saymanlığı hesabına aktarırlar.
Uluslararası sağlık hizmetleri kapsamında elde edilen gelirin yüzde 50’sine kadar olan kısmı bu hizmetlerde görev alan personele ek ödeme olarak dağıtılabilir. Bu ödemede, profesör ve doçentler ile uzman tabip ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar ve uzman diş tabipleri için, ikinci fıkranın birinci cümlesinde belirtilen yüzde 800 ve yüzde 700 tavan oranları; uluslararas ı sağlık hizmetleri kapsamında olmayan çalışmalarından hak ettikleri ek ödemenin bu oranların yüzde 60 ını geçmesi halinde bir kat, yüzde 80 ini geçmesi halinde iki kat olarak uygulanır. Yüzde 100’ü olması halinde ise üst limit olmaksızın ek ödeme yapılır. Dağıtılacak tutarın; yüzde 80’i birinci cümlede belirtilen personele tavan oranlarını geçmeyecek şekilde; yüzde 20’si ile varsa birinci cümlede sayılan personele dağıtılan tutarın fazlası, uluslararası sağlık hizmetlerinde görev yapan ve birinci cümlede belirtilenlerin dışındaki diğer personele, ikinci fıkranın birinci cümlesinde belirlenen tavan oranlarının bir katını geçmeyecek şekilde ek ödeme olarak dağıtılabilir. Uluslararası sağlık hizmetleri kapsamında elde edilen gelirler ve ilgili personele yapılacak ek ödemeler ayrı bir hesapta izlenir.”
(3) Ek 2 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Ek Madde 2- Sağlık Bakanlığına bağlı döner sermaye işletmelerinin muhasebe hizmetleri Bakanlıkça yürütülür. Ancak, Bakanlık tarafından teklif edilen ve Maliye Bakanlığınca uygun görülen döner sermaye işletmelerinin muhasebe hizmetleri Maliye Bakanlığı tarafından yürütülebilir.”
(4) Ek 3 üncü maddesinin ikinci cümlesindeki “Kamu hastane birliklerinde” ibaresi “İl ve ilçe sağlık müdürlüğünün” şeklinde ve ikinci fıkrasında geçen “33 üncü” ibareleri “42 nci” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 8- 4/11/1981 tarihli ve 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 58 inci maddesinin (c) fıkrasının ikinci paragrafına aşağıdaki cümle ile aynı fıkraya ikinci paragrafından sonra gelmek üzere aşağıdaki paragraf ve fıkranın sonuna aşağıdaki paragraf eklenmiş ve (h) fıkrasının beşinci cümlesinde yer alan “ek ödeme toplamı” ibaresinden sonra
gelmek üzere “, özellikli tıbbi işlemler ve uluslararası sağlık hizmetleri kapsamında yapılacak
ek ödeme hariç olmak üzere” ibaresi ilave edilmiştir.
“Yükseköğretim Kurulunun teklifi, Sağlık Bakanlığının görüşü ve Maliye Bakanlığının uygun görüşü ile belirlenen üniversite hastanelerindeki mesai dışı çalışma için yüzde 50 oranı yüzde 100, yüzde 20 oranı yüzde 30 olarak uygulanır.
“Yükseköğretim Kurulu tarafından, Maliye Bakanlığının onayı ile belirlenen özellikli tıbbi işlemler karşılığı yapılacak ek ödemelerde, (1) numaralı bentte belirtilen yüzde 800 oranı bir kat arttırılarak uygulanır. Ancak bu oran mesai dışı çalışmalarda uygulanacak artırımlı
oranın hesaplanmasında dikkate alınmaz.”
“Uluslararası sağlık hizmetleri kapsamında elde edilen gelirin yüzde 50’sine kadar olan kısmı bu hizmetlerde görev alan personele ek ödeme olarak dağıtılabilir. Bu kapsamda yürütülen tıbbi işlemlerde görev alan personelden (1) numaralı bent kapsamındaki öğretim üyeleri için söz konusu bentte, uzman tabipler için ise (2) numaralı bentte belirlenen tavan oranları; uluslararası sağlık hizmetleri kapsamında olmayan çalışmalarından hakettiği ek ödemenin, söz konusu bentlerde belirlenmiş tavan oranlarının yüzde 60’ını geçmesi halinde bir kat, yüzde 80 ini geçmesi halinde iki kat olarak uygulanır. Yüzde 100’ü olması halinde ise üst limit olmaksızın ek ödeme yapılır.. Dağıtılacak tutarın; yüzde 80’i ikinci cümlede belirlenen tavan oranlarını geçmeyecek şekilde aynı cümle kapsamındaki personele, yüzde 20’si ile ikinci cümledeki tavan oranlarını aşan kısmı ise ikinci cümlede belirtilen personel dışında uluslararası sağlık hizmetlerinde görev yapan (1) ve (2) numaralı bent kapsamındaki diğer personele aynı bentlerde kendileri için belirlenmiş olan tavan oranlarının bir katını geçmemek üzere ek ödeme olarak ödenebilir. Uluslararası sağlık hizmetleri kapsamında elde edilen gelirler ve ilgili personele yapılacak ek ödemeler ayrı bir hesapta izlenir.”
MADDE 9- 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun ek 33 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan “6 saatten” ibaresi “4 saatten” şeklinde değiştirilmiş, üçüncü cümlesine “130 saatten” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve tıpta uzmanlık öğrencileri için 170 saatten” ibaresi eklenmiş ve nöbet ücreti gösterge tablosu aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
Gösterge
a) Eğitim görevlisi, başasistan, uzman tabip 210
b) Tabip, tıpta uzmanlık mevzuatında belirtilen dallarda,
bu mevzuat hükümlerine göre uzmanlık belgesi alan
tabip dışı personel, aynı dallarda doktora belgesi alanlar
165
c) Diş tabibi ve eczacılar 145
ç) Mesleki yükseköğrenim görmüş sağlık personeli 100
d) Lise dengi mesleki öğrenim görmüş sağlık personeli 85
e) Diğer personel 65
MADDE 10- 24/11/2004 tarihli ve 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanununun;
(1) 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasının üçüncü cümlesine “yürütmek üzere” ibaresinden sonra gelmek üzere “aile hekimleri ve aile sağlığı çalışanları altmışbeş yaşına kadar” ibaresi, aynı fıkraya aşağıdaki cümle ve maddenin sonuna aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“Bu şekilde kamu görevlisi olmayanlardan sözleşme yapılmak suretiyle çalıştırılan personel hakkında 25/8/1999 tarihli ve 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu hükümleri uygulanmaz.”
“Sözleşmeli olarak çalıştırılan aile hekimleri ve aile sağlığı elemanlarının yıllık izin süreleri otuz gündür. Mali yıl başladıktan sonra sözleşme imzalayarak göreve başlayan aile hekimi ve aile sağlığı elemanlarına, mali yılsonuna kadar çalışacakları sürenin bir yıllık çalışma süresine oranının, yıllık izin süresi ile çarpılması suretiyle bulunacak süre kadar yıllık izin verilir, hesaplamada kesirler tama iblağ edilir. Aile hekimleri ve aile sağlığı elemanları tarafından kullanılmayan izin süreleri bir sonraki sözleşme dönemine aktarılamaz. Sözleşmeli olarak çalıştırılan aile hekimleri ve aile sağlığı elemanlarına mazeretleri sebebiyle yıllık izninin bitiminden sonra beş gün daha izin verilebilir. Aile hekimi ve aile sağlığı elemanının isteği üzerine;
a) Kendisinin ya da çocuğunun evlenmesi,
b) Eşinin, çocuğunun; kendisinin veya eşinin ana, baba veya kardeşinin ölümü,
c) Eşinin doğum yapması, hâlinde yedi gün izin verilir. Kadın aile hekimi ve aile sağlığı elemanına doğumdan önce sekiz hafta ve doğumdan sonra sekiz hafta olmak üzere, toplam onaltı hafta süreyle ücretli izin verilir. Çoğul gebelik hâlinde doğum öncesi sekiz haftalık izin süresine iki hafta eklenir. Ancak beklenen doğum tarihinden sekiz hafta öncesinde sağlık durumunun uygun olduğunu hekim raporuyla belgeleyen aile hekimi ve aile sağlığı elemanı, isterse doğumdan önceki üç haftaya kadar çalışabilir. Bu durumda kadın aile hekimi ve aile sağlığı elemanının isteği hâlinde, doğum öncesinde çalışılan süreler doğum sonrası ücretli izin süresine eklenir. Doğumun erken gerçekleşmesi nedeniyle doğum öncesi sekiz haftalık ücretli iznin kullanılamayan bölümü de doğum sonrası ücretli izne eklenir. Anneye, çocuğunu emzirmesi için doğum sonrası analık izni süresinin bitim tarihinden itibaren ilk altı ayda günde üç saat, ikinci altı ayda günde iki saat süt izni verilir. Aile hekimleri ve aile sağlığı elemanlarına, görev yapmalarını etkileyecek hastalıkları hâlinde, bir sözleşme dönemi içindeki her bir mali yılda, tek hekimin uygun görmesiyle en çok on günlük dönemler hâlinde, toplam kırk güne kadar hastalık izni verilebilir. Bir defada on günü aşan hastalık izni için sağlık kurulu raporu gereklidir. İdarenin sağlık raporlarının fenne ve usule uygunluğunu sorgulama hakkı saklıdır. Aile hekimleri ile aile sağlığı elemanlarına Sosyal Güvenlik Kurumunca geçici iş göremezlik ödeneği ödenmesi durumunda, ilgililere ödenecek günlük ücret/hizmet bedeli tutarını geçmemek üzere ödenen günlük ödenek tutarı ilgilinin günlük ücretinden/hizmet bedelinden düşülür. Belgelendirilmesi kaydıyla Bakanlıkça veya il sağlık müdürlüğünce aile hekimlerine ve aile sağlığı elemanlarına kongre, konferans, seminer ve sempozyum gibi bilimsel içerikli etkinliklere katılım için bir mali yılda en fazla beş gün izin verilebilir. 1219 sayılı Kanunun geçici 9 uncu maddesi kapsamında sözleşmeli aile hekimliği uzmanlık eğitimine başlayan aile hekimlerinden hastane rotasyonu nedeniyle aile hekimliği görevlerini yürütemeyenler bu süre zarfında izinli sayılır.
(2) 5 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Aile hekimliği uygulaması kapsamında kişilerin aile hekimine kaydı yapılır. Sağlık Bakanlığınca belirlenen süre sonunda kişiler aile hekimlerini değiştirebilirler veya sağlık hizmet planlamasına uygun olarak Bakanlıkça kişilerin aile hekimi değiştirilebilir. Her bir aile hekimi için kayıtlı kişi sayısı; 1.000’den az 4.000’ den fazla olmayacak şekilde Bakanlık tarafından belirlenir. Aralıksız iki ayı aşmayan süreyle kayıtlı kişi sayısı 1.000 den az olabilir.”
(3) Kanunda yer alan “aile sağlığı elemanı” ibareleri “aile sağlığı çalışanı” şeklinde, “ aile sağlığı elemanları” ibareleri “aile sağlığı çalışanları” şeklinde, “aile sağlığı elemanlarına” ibareleri “aile sağlığı çalışanlarına” şeklinde, “aile sağlığı elemanlarının” ibareleri “aile sağlığı çalışanlarının” şeklinde ve “aile sağlığı elemanlarıyla” ibaresi “aile sağlığı çalışanlarıyla” şeklinde değiştirilmiştir.
[b]MADDE 11- 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununa aşağıdaki ek madde eklenmiştir.
“EK MADDE 84- Bu Kanuna göre tabip veya diş tabibi kadro ve pozisyonları esas alınarak emekli, adi malullük veya vazife malullüğü aylığı bağlanmış olup, aylıklarıyla birlikte makam tazminatı ödenmesine hak kazanamamış olan ve 5510 sayılı Kanunun ek 3 üncü maddesi uyarınca ilave aylık alamayan tabip ve diş tabiplerinden ilgili mevzuatına göre uzman olanlara, her ay emekli aylıklarıyla birlikte 20000 gösterge rakamının, uzman olmayanlara ise 14000 gösterge rakamının memur aylık katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak tutarda ilave
ödeme yapılır.Ancak, birinci fıkra kapsamında bulunanlardan 5510 sayılı Kanunun ek 3 üncü maddesi uyarınca ilave aylık alanlara, anılan ek 3 üncü madde uyarınca verilen ilave aylık
tutarının birinci fıkraya göre hesaplanan ilave ödeme tutarından az olması halinde aradaki fark tutarı kadar ilave ödeme yapılır.
Birinci veya ikinci fıkra kapsamında yapılacak ödeme, ölenlerin mülga 67 nci maddede belirtilen aylığa müstahak dul ve yetimlerine mülga 68 inci maddede belirtilen oranlar
üzerinden ödenir. Bu madde kapsamında yapılacak ilave ödeme tutarları, ödemeyi izleyen iki ay içinde faturası karşılığında Hazineden tahsil edilir. Bu madde uyarınca verilecek ilave ödeme, 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesi uyarınca yapılacak ek ödemenin matrahına dâhil edilmez. Bu madde kapsamında ilave ödemeden yararlanacaklardan,(habersaglikcilar) sosyal güvenlik destek primi ödemek suretiyle çalışanlar dâhil herhangi bir sosyal güvenlik kurumuna tabi olarak veya yabancı bir ülke mevzuatı kapsamında çalışanların ilave ödemeleri, çalışmaya başladıkları tarihi takip eden aybaşından itibaren kesilir. Bu ödemeden yararlanma şartlarını kaybedenler en geç bir ay içinde durumu Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirmekle yükümlüdürler. Zamanında bildirimde bulunmayanlara yapılan ödemeler kanuni faiziyle birlikte geri alınır. Bu fıkra uyarınca ilave ödemeleri kesilenlerin, çalışmalarının sona erdiği tarih yazılı istek tarihi kabul edilerek ilave ödemeleri, çalışmalarının sona erdiği tarihi takip eden aybaşından itibaren yeniden ödenmeye başlanır.
Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönem için geçmişe dönük herhangi bir ödeme yapılmaz.”
MADDE 12- 6/11/1981 tarihli ve 2548 sayılı Gemi Sağlık Resmi Kanununun 6 ncı maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddenin sonuna aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“Bu Kanunda belirtilen yasaklara aykırı hareket eden gemi kaptanlarına geminin ödemesi gereken indirimsiz sağlık resminin yüzde 25’i oranında idarî para cezası verilir. Ancak idarî para cezası 1000 net tonluk geminin ödemesi gereken indirimsiz sağlık resmi tutarından az olamaz. Bu idarî para cezasını uygulamaya Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü görevlileri yetkilidir.”
Gemi sağlık resmi ve idari para cezalarından, kaptan, donatan ve acente müteselsilen sorumludurlar.”
MADDE 13- 28/3/1983 tarihli ve 2809 sayılı Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı Kanununun ek 158 inci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümleleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, beşinci fıkrasının birinci cümlesine “eğitim ve araştırma hastaneleriyle” ibaresinden sonra gelmek üzere “yurt içinde veya yurt dışında” ibaresi ve üçüncü cümlesine “ eğitim ve araştırma hastanesinin” ibaresinden sonra gelmek üzere “Bakanlıkça belirlenen” ibaresi ile aynı fıkraya üçüncü cümlesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki cümle eklenmiştir.
“Mütevelli Heyeti; Sağlık Bakanlığı Müsteşarı, Rektör, Sağlık Bakanının seçeceği bir üye ile Yükseköğretim Kurulu tarafından seçilen profesör unvanına sahip iki üye olmak üzere, toplam beş üyeden oluşur. Mütevelli Heyeti Rektör başkanlığında ilk toplantısını yapar ve bu toplantıda üyelerden biri Mütevelli Heyeti başkanı olarak seçilir.”
“Bu kadrolara yapılacak atama ilanlarında diğer şartların yanında çalışılacak yerlere ve bu yerlerdeki çalışma süresine ilişkin ilave şartlar belirlemeye, Rektörün önerisi üzerine Yükseköğretim Kurulu yetkilidir.”
[b]MADDE 14- 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık
Sigortası Kanununun;
(1) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrasına aşağıdaki sıra eklenmiştir.
“19) İnsan sağlığına ilişkin işler 11/4/1928 tarihli ve 1219 sayılı Kanun, 25/2/1954
tarihli ve 6283 sayılı Hemşirelik Kanunu ve 18/12/1953 tarihli ve 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun kapsamında sağlık meslek mensubu sayılan ve insan sağlığı için koruyucu, teşhis, tedavi ve rehabilite edici hizmetlerde çalışanlar;
60

(2) 63 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“e) Evli olmakla birlikte çocuk sahibi olmayan genel sağlık sigortalısının;
1) Yapılan tıbbî tedavileri sonrasında normal tıbbî yöntemlerle çocuk sahibi olamadığının ve ancak yardımcı üreme yöntemi ile çocuk sahibi olabileceğinin Kurumca
yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları sağlık kurulları tarafından tıbben mümkün görülmesi,
2) Kadının 23 yaşından büyük, 39 40 yaşından küçük olması,
3) Son üç yıl içinde diğer tedavi yöntemlerinden sonuç alınamamış olduğunun Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları sağlık kurulları tarafından belgelenmesi,
4) Uygulamanın yapıldığı tıbbî merkezin Kurum ile sözleşme yapmış olması,
5) Eşlerden birinin en az beş yıldır genel sağlık sigortalısı veya bakmakla yükümlü olunan kişi olup, 900 gün genel sağlık sigortası prim gün sayısının olması, şartlarının birlikte gerçekleşmesi halinde veya sağlam çocuk sahibi olan çiftler hariç olmak kaydıyla kalıtsal bir hastalığı olan veya bu hastalık için taşıyıcı olduğu bilinen çiftin sağlam çocuk sahibi olmasına yönelik (2), (4) ve (5) numaralı alt bentlerde belirtilen şartlarla en fazla üç deneme ile sınırlı olmak üzere yardımcı üreme yöntemi tedavileri ile bir hastalığın tedavisinin başka tıbbî bir yöntemle mümkün olmaması ve Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları sağlık kurulları tarafından tıbben zorunlu görülmesi halinde yardımcı üreme yöntemi tedavileri,”
MADDE 15- 11/4/2007 tarihli ve 5624 sayılı Kan ve Kan Ürünleri Kanununun 6 ncı maddesinin altıncı fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“(6) Ruhsat almadan faaliyet gösterenler valilikçe faaliyetten men edilir ve onbin Türk Lirası idarî para cezası ile cezalandırılır. Bu Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde saklanması zorunlu tutulan belge ve örnekleri saklamadığı tespit edilenler ile mevcut ruhsatı kapsamı dışında faaliyet gösterenlere onbin Türk Lirası idarî para cezası uygulanır; iki yıl içinde tekrarı hâlinde idari para cezası bir kat artırılarak uygulanır; üçüncü tekrarında artırımlı idari para cezası uygulanır ve on güne kadar faaliyeti durdurulur; dördüncü tekrarında ise süresiz faaliyetten menedilir.”
MADDE 16- 19/11/2014 tarihli ve 6569 sayılı Türkiye Sağlık Enstitüleri Başkanlığı
Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair
Kanunun;
(1) 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına aşağıdaki cümle eklenmiştir.
“Ancak Yönetim Kurulu kararı ile enstitülerin merkezleri değiştirilebilir.”
(2) 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan “bu amaçla program ve projeler geliştirmek” ibaresi “bu amaçla programlar, projeler geliştirmek ve danışmanlık hizmeti almak” şeklinde ve aynı fıkranın (j) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş
“j) Bilim insanlarının ve araştırmacıların yurtiçinde veya yurtdışında yetiştirilmeleri ve geliştirilmeleri için ortam veya imkânlar sağlamak, ödüller vermek, projeler yürütmek, bu projeler kapsamında bunlara usul ve esasları Bakanlar Kurulunca belirlenecek mali destekler sağlamak ve ödemeler yapmak, öğrenim sırasında ve sonrasında üstün başarı gösterenler ile TÜSEB bünyesinde çalışanları izleyerek onların yetişme ve gelişmelerine yardım etmek ve bu amaçla 3/3/2004 tarihli ve 5102 sayılı Yüksek Öğrenim Öğrencilerine Burs Kredi Verilmesine İlişkin Kanun hükümlerine tabi olmaksızın, usul ve esasları Bakanlar Kurulunca belirlenecek karşılıklı veya karşılıksız burslar vermek.”
MADDE 17- 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda
ve Yem Kanununun;
(1) 40 ıncı maddesinin (ö) bendine “işyerlerine,” ibaresinden sonra gelmek üzere “belediyelere ve il özel idarelerine” ibaresi eklenmiştir.
(2) 42 nci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
“(7) 28 nci maddenin ikinci cümlesindeki ürünler bakımından bu Kanunda belirtilen idari yaptırımları uygulamaya Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu ile il sağlık müdürü yetkilidir.
MADDE 18- 11/10/2011 tarihli ve 663 sayılı Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin;
(1) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (n) bendinde yer alan “, görevde yükselme ve unvan değişikliği eğitimleri ve benzeri eğitimleri” ibaresi metinden çıkarılmış, (p) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve mülga (r) bendi aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmiştir.
“p) Sağlık politikalarının belirlenmesi, izlenmesi, değerlendirilmesi, ülkenin sağlık düzeyinin yükseltilmesi ve sağlık hizmetlerinin geliştirilmesine yönelik ihtiyaç duyulan alanlarda araştırmalar yapmak veya yaptırmak.
r) Koruyucu, rehabilite edici hizmetler, teşhis ve tedavi metotlarının etkililiği, verimliliği, klinik, etik, sosyal, hukukî, organizasyonel ve ekonomik etkileri konularında değerlendirmeler yapmak veya yaptırmak, kanıta dayalı tıp uygulamaları ve klinik rehberler geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması faaliyetlerini yürütmek.”
(2) 11 inci maddesinin birinci fıkrasına (ç) bendinden sonra gelmek üzere aşağıdaki (d) bendi eklenmiş ve diğer bent buna göre teselsül ettirilmiştir..
“d) Yurtiçinde ve yurtdışında üretilen sağlık istatistiklerinin derlenmesi, veri kalitesinin değerlendirilmesi, yayımlanması, ulusal ve uluslararası kurumlarla paylaşılması, uluslararası kurumlar tarafından ülkemiz ile ilgili yayımlanan istatistikleri izlemek ve değerlendirmek, sağlık istatistikleri ile ilgili konularda koordinasyonu sağlamak.”
(3) 25/A. maddesinin üçüncü fıkrasının üçüncü ve dördüncü cümleleri ile dördüncü
fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır..
(4) 27 nci maddesinin birinci fıkrasında geçen “homeopatik tıbbi ürünler” ibaresinden sonra gelmek üzere “, insan vücuduna uygulanan biyosidal ürünler” ibaresi eklenmiştir.
(5) 42 nci maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesinde geçen “yüz yatağın altındaki hastane başhekimlerinin tabip” ibaresi “yüz yatağın altındaki hastanelerin ve 112 il ambulans servisi başhekimlerinin tabip” şeklinde değiştirilmiş, yirmiikinci fıkrasına, birinci cümlesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki cümle eklenmiştir.
“Profesör ve doçent unvanına sahip tabipler de başhekim ve başhekim yardımcısı pozisyonlarında görevlendirilebilir.”
(6) Kanun Hükmünde Kararnameye aşağıdaki ek madde ilave edilmiştir.
“EK MADDE 2- (1) Uluslararası sağlık hizmetleri alanda ülkemizde sunulan hizmetlerin tanıtımını yapmak, kamu ve özel sektörün sağlık turizmine yönelik faaliyetlerini desteklemek ve koordine etmek, uluslararası sağlık hizmetlerine ilişkin politika ve stratejiler ile hizmet sunum standartları ve akreditasyon kriterleri konusunda Bakanlığa önerilerde bulunmak üzere Uluslararası Sağlık Hizmetleri unvanı ile bir anonim şirket (USHAŞ) kurulmuştur. USHAŞ’ın ilgili olduğu bakanlık Sağlık Bakanlığıdır.
(2) USHAŞ’ın faaliyet konuları şunlardır;
a) Uluslararası sağlık hizmetleri alanında aracılık faaliyeti gösteren kurumlara yetki belgesi vermek,
b) Ülkemizin sağlık hizmetlerinin uluslararası tanıtımını yapmak, bu alandaki tanıtım ve bilgilendirme faaliyetlerini koordine etmek, yönlendirmek ve desteklemek,
c) Uluslararası sağlık hizmetlerine ilişkin aracılık faaliyetlerinde bulunmak, verilen yetki çerçevesinde kamu ve özel sektör kuruluşları adına uluslararası sağlık hizmetlerine ilişkin sözleşme yapmak, yapılan sözleşmelerin yürütülmesine destek olmak,
ç) Uluslararası sağlık hizmetlerine ilişkin bilgi alma başvurularına cevap vermek, şikâyetler ve anlaşmazlıkların çözümü için ilgili merciler nezdinde girişimlerde bulunmak, tarafların karşılaşabilecekleri sorunları tespit ederek önleyici tedbirler almak,
d) Ülkemizin sağlık sisteminin tanıtımını yapmak, sağlık sistemleri, sağlık finansmanı ve kamu özel işbirliği modelleri konusunda uluslararası kişi ve kuruluşlara danışmanlık yapmak, bu alanlarda sistemlerin kurulması ve geliştirilmesine ilişkin yurt dışı talepleri karşılamak, projeler yapmak ve uygulamak,
e) Yurt dışında sağlık kuruluşu açmak, işletmek, ortaklık kurmak ve işbirliği yapmak,
f) Sağlık meslek eğitimi turizmine yönelik faaliyetlerde bulunmak,
g) Faaliyet alanına giren konularda ulusal ve uluslararası kongre, seminer ve benzeri etkinliklerde bulunmak, araştırma ve yayın yapmak.
ğ) Uluslararası sağlık hizmetlerine ilişkin politika ve stratejiler, hizmet sunum standartları, akreditasyon kriterleri, fiyat tarifeleri ve hukuki düzenlemeler konusunda ilgili kuruluşlarla işbirliği yapmak ve bu konularda Bakanlığa önerilerde bulunmak,
(3) USHAŞ, bu Kanun ve 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun bu Kanuna aykırı bulunmayan hükümlerine göre hazırlanacak ana sözleşmesinin imzalanmasını müteakip yapılacak tescil ve ilan ile faaliyete geçer. Türk Ticaret Kanununun ani ve tedrici kuruluşa, ayni ve nakdi sermayesinin vaz’ına müteallik hükümleri USHAŞ hakkında uygulanmaz.
(4) USHAŞ’ın hisselerinin tamamı Hazine Müsteşarlığına aittir. Ancak, Hazine Müsteşarlığının mülkiyet hakkı ile kar payı hakkına halel gelmemek ve pay sahipliğinden kaynaklanan bütün mali haklar Hazine Müsteşarlığında kalmak kaydıyla, USHAŞ’daki pay sahipliğine bağlı oy, yönetim, temsil, denetim gibi hak ve yetkiler Sağlık Bakanlığı tarafından kullanılır.
(5) USHAŞ’ın başlangıç sermayesi onmilyon Türk lirası olup, bu tutar Hazine Müsteşarlığı tarafından karşılanır.
(6) USHAŞ’da, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanuna tabi personel istihdam edilir. Çalışacak personel sayısı 75 kişiyi geçemez ve bu sayı Bakanlar Kurulunca artırılabilir. İstihdam edilecek personele ödenecek ücret ile diğer tüm mali ve sosyal hakların aylık ortalaması Yüksek Planlama Kurulunca şirket için belirlenecek üst sınırı aşamaz.
(7) USHAŞ, ceza ve ihalelerden yasaklama hükümleri hariç 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu, 5/1/2002 tarihli ve 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu, ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tabi değildir.
(8) Yönetim kurulunda görev alanlara 22/1/1990 tarihli ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 34 üncü maddesine göre kamu iktisadi teşebbüsleri yönetim kurulu başkan ve üyelerine ödenen tutarda ödeme yapılır.
(7) Kanun Hükmünde Kararnameye aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ MADDE 16- (1) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte Bakanlık taşra ve döner sermaye teşkilatında 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 4 üncü maddesinin (B) fıkrası uyarınca vizelenmiş biyolog, çocuk gelişimcisi, diş tabibi, diyetisyen, ebe, eczacı, fizyoterapist, hemşire, laborant, psikolog, sağlık fizikçisi, sağlık teknikeri ve sosyal çalışmacı unvanlı sözleşmeli personel pozisyonlarında çalışmakta olanlar, pozisyonlarının vizeli olduğu teşkilat ve birimde aynı unvanlı pozisyonlara; sağlık memuru ve diğer sağlık personeli unvanlı sözleşmeli personel pozisyonlarında çalışmakta olanlar, hizmete
alınmalarına esas öğrenim durumları dikkate alınarak pozisyonlarının vizeli olduğu teşkilat ve birimde dil ve konuşma terapisti, iş ve uğraşı terapisti (ergoterapist), odyolog, perfüzyonist ve sağlık teknisyeni unvanlı pozisyonlara bu Kanun Hükmünde Kararnamenin 45/A maddesine göre atanmış sayılır. Bu madde kapsamında atanmış sayılan sözleşmeli personel ile yeni hizmet sözleşmesi imzalanır. Bir ay içerisinde yeni hizmet sözleşmesini imzalamayanların istihdamları bu sürenin sonunda kendiliğinden sona erer.
(2) Birinci fıkrada belirtilen mevzuat hükümlerine göre çalışmakta iken;
a) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte askerlik veya doğum nedeniyle görevlerinde bulunmayanlardan ilgili mevzuatına göre yeniden hizmete alınma şartlarını kaybetmemiş olanlar hakkında, yeniden hizmete alındıkları tarihten itibaren,
b) 24/11/2004 tarihli ve 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunu hükümlerine göre aile hekimliği uygulamasında görev alanlar hakkında görevlerinden ayrılmalarına gerek kalmaksızın,
bu madde hükümleri uygulanır.
(3) Bu madde kapsamında atanmış sayılanlar için bu Kanun Hükmünde Kararnamenin 45/A maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan dört yıllık çalışma süresi, birinci fıkra uyarınca yeni hizmet sözleşmesinin imzalandığı tarihte başlar.
(4) Bu madde kapsamında atanmış sayılanların sözleşmeli personel pozisyonları, başka bir işleme gerek kalmaksızın atama işleminin yapıldığı tarih itibarıyla kurumların vize cetvellerine eklenmiş ve bu şekilde atanmış sayılanlardan boşalan pozisyonlar ile bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte 657 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin (B) fıkrası uyarınca vizelenmiş pozisyonlardan boş olanlar başka bir işleme gerek kalmaksızın iptal edilmiş sayılır. Eklenmiş sayılan pozisyonlar ile iptal edilmiş sayılan pozisyonlar; unvanı, adedi, teşkilatı ve birimi belirtilmek suretiyle Maliye Bakanlığı ve Devlet Personel Başkanlığına bildirilir.
(5) Bu madde kapsamında atanmış sayılanların, 657 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin (B) fıkrası uyarınca vizelenmiş sözleşmeli personel pozisyonlarında geçirdikleri hizmet süreleri, iş sonu tazminatına esas hizmet sürelerinin tespitinde dikkate alınır.
(6) Bakanlık taşra teşkilatında uzman pozisyonunda sözleşmeli olarak görev yapan personel, ihtiyaç halinde sayısı 50’yı aşmamak ve bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren beş yılı geçmemek şartıyla Bakanlığın ve bağlı kuruluşlarının merkez teşkilatında görevlendirilebilir.
MADDE 19- 21/2/2013 tarihli ve 6428 sayılı Sağlık Bakanlığınca Kamu Özel İş Birliği Modeli İle Tesis Yaptırılması, Yenilenmesi ve Hizmet Alınması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
“GEÇİCİ MADDE 2- Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte akdedilmiş sözleşmelerin konusunu teşkil eden işlerde, yatırım döneminde yeni ihtiyaçların ortaya çıkmış olması ve bu ihtiyacın, sözleşmede öngörülen iş değişikliği sınırları dâhilinde giderilememesi halinde, bir defaya mahsus olmak üzere yapılacak iş değişikliğine Sağlık Bakanlığının talebi üzerine Yüksek Planlama Kurulunca izin verilebilir; sözleşme sınırlar dışındaki ilave işin yaptırılması için ayrıca yüklenicinin de muvafakati alınır.”
MADDE 20- 4/4/1990 tarihli ve 3621 sayılı Kıyı Kanununun 6 ncı maddesi dördüncü fıkrasının (e) bendine “Trabzon” ibaresinden sonra gelmek üzere “Rize” ibaresi eklenmiştir.
MADDE 21- (1) Bu Kanun hükümleri yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 22- (1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

error: